Leiðin liggur um Öskjuhlíð sem er hlekkur í keðju opinna svæða,
sem tengjast allt frá Tjörninni um Öskjuhlíð, Fossvogsdal, Elliðaárdal og upp í
Heiðmörk. Þar er að finna fjölbreytta jarðsögu seinni hluta ísaldar. Öskjuhlíð
var eyja við hærri sjávarstöðu fyrir u.þ.b. tíuþúsund árum. Þess sjást
merki í 43 m hæð yfir sjó í hlíðum Öskjuhlíðar, þveginn jökulruðningur og lábarðir
hnullungar. Berggrunnur Öskjuhlíðar er hið svokallaða Reykjavíkurgrágrýti,
allt að 70 m þykkt, sem varð til í eldgosum á Mosfellsheiði síðla á ísöld. Jöklar
gengu yfir það og merki þeirra eru víða skýr, s.s. undir Fossvogslögunum.




 |
|
Efst á Öskjuhlíð, þar sem Perlan er, var
þjóðhátíðarsvæðið, sem notað var, þegar Íslendingar fögnuðu 1000 ára afmæli
Íslandsbyggðar árið 1874. Fleiri gamlar rústir er að finna í hlíðinni, en
ekki hefur verið hægt að bera kennsl á þær allar. Hafnargerðin á árunum
1913-18 krafðist mikils efnis og merkin um grjótnámið í Öskjuhlíð sjást
glöggt. Þaðan voru lögð spor vestur yfir Melana að Örfiriseyjargranda og
um Norðurmýri að Battarísgarðinum. Hliðarspor lá frá Skólavörðuholti, þar
sem var malarnám. Á árum síðari heimsstyrjaldarinnar var grjótnáminu
haldið áfram fyrir bandamenn til ýmissa mannvirkja. Önnur eimreiðanna,
sem voru notaðar við hafnargerðina er í eigu og umsjá Reykjavíkurhafnar en hin
stendur innandyra í Árbæjarsafni.